شد وعصيان ورزيد ومطرود از بارگاه قدس الهي شد وانشخص مأمور شد وأطاعت نمود ونجات يافت ونزديكترين حالات بنده بخداوند عالم وقتي است كه در حالت سجده باشد وسجده كردن سنت اوابين است وسنت است طول دادن سجده ومنقول است كه حضرت آدم عليه السلم سه شبانه روز در سجده بود وحضرت علي بن الحسين عليهما السلم سجده فرمود بر سنگ خشنى وانقدر طول داد كه هزار مرتبه شمردند كه مىفرمود لا إله إلا الله حقا حقا لا إله إلا الله تعبدا ورقا لا إله إلا الله ايمانا وتصديقا وحضرت صادق عليه السلم انقدر سجده را طول ميداد كه گمان مىبردند كه ان بزرگوار بخواب رفته وحضرت موسى بن جعفر عليهما السلم هر روز بعد از طلوع افتاب بسجده مىرفت وتا وقت زوال بسجده بود ( مسألة 24 ) حرام است سجده كردن براي غير ذات معبود جلت عظمته زيرا كه سجده نهايت خضوع است وان مختص بكسى است كه در نهايت كبرياء وعظمت باشد وحضرت آدم عليه السلم مسجود ملائكة نبود بلكه قبله انها بود چنانكه سجده حضرت يعقوب عليه السلم وأولاد ان بزرگوار وقت ملاقاة بحضرت يوسف ( ع ) نبود بلكه بشكرانه ان موهبت عظيمه كه باو عطا شده بود خداوند منان را سجده كردند پس آنچه بعض عوام الناس نزد قبر حضرت أمير المؤمنين وأئمة معصومين عليهم السلم سجده مىكنند مشكل است مگر انكه قصد انها بان سجده شكر باشد كه موفق بزيارت شدند بلي دور نيست جواز بوسيدن عتبه مقدسه ( فصل هفتم ) در تشهد است وان در نماز دو ركعتي يك مرتبه واجب است بعد از بلند كردن سر از سجده اخيره از ركعت دويم ودر نماز سه ركعتي وچهار ركعتي مرتبه ديگر بعد از بلند كردن سر از سجده اخيره از ركعت اخيره نيز واجب است وتشهد واجب غير ركني است كه اگر آن را عمدا ترك كند نماز باطل است واگر سهوا ترك كند وپيش از ركوع ركعت بعد متذكر شود بر گردد وتشهد وما بعد ان را بعمل أورد واگر بعد از رسيدن بحد ركوع متذكر شود وقت تدارك گذشته بايد تشهد را بعد از نماز قضا كند ودو سجده سهو نيز بعمل أورد وواجبات تشهد هفت است أول شهادتين دويم صلوات بر محمد وآل أو باين كه بگويد اشهد ان لا إله إلا الله وحده لا شريك له وأشهد أن محمدا عبده ورسوله اللهم صل على محد وآل محمد وكفايت مىكند بنابر أقوى انكه بگويد اشهد ان لا إله إلا الله وأشهد أن محمدا رسول الله اللهم صل على محمد وآل محمد سيم جلوس بمقدار ذكر مزبور چهارم طمأنينه در ان پنجم